Jahoor. Wat een dag, he.
Het begon al goed. Ik kwam op school, met het idee dat ik engels zou hebben. Niet, dus. Nederlands. Nou, goed, even aanpassen, maar dan overleef ik het wel.
Daarna had ik een tussenuur. Heb gewoon even de Red en de Cosmopolitan gelezen, het is vrijdag hoor.
Daarna kunst, joepie. (Ik loop achter.) Even tekenen, en de bel gaat. Pauze.
Na de pauze kwam ik erachter dat ik dus gewoon wéer een tussenuur had. Niemand wil mee naar de stad. Balen. Dan maar weer kunst doen in de Mediatheek. Waar ik gezellig met -maocupcakes- heb kunnen praten. =)
Een meevaller dus, dat uur. Maar toch.
Ik dacht dat ik aardrijkskunde zou hebben, maar helaas, uitval. Wat een verássing man. Toch moet het uur opgevuld worden, en komt er een sukkel van Nederlands ons in de gaten houden. We hebben ook zó een grote klas! (5 mensen ofzo.)
Dus éen grote kansloosheid. Hierna volgt nog een pauze.
Engels. Joeeepie. Gewoon boring stuff. Tot het einde van de les staar ik voor me uit en hoop ik dat het weer snel voorbij is, zodat ik kan gaan slapen ofzo.
Opeens zie ik de lerares met grote stappen op me afkomen, met een enorm bezorgd gezicht. 'Gaat het wel???!?'
Ja, ja, natuurlijk, ja echt hoor. (:D:D:D:D:D)
=(
Snel pak ik mijn spullen en vlieg naar wiskunde. Echt een voorbeeld van gooi je emotie er op de verkeerde manier uit. Ik heb een heel uur zitten lachen met L.
Gewoon doen als een stelletje mongooltjes. Hartstikke leuk natuurlijk.
Na de les pak ik mijn spullen en zoek mijn fiets, die helemaal tussen de omgevallen fiets(onderdelen)en zitten.
Wauw, dat ook nog.
Eenmaal op de fiets, rijd ik achter een jongen die ik leuk vind. En als klap op de vuurpijl van deze dag rijdt hij daar, hand in hand, met zijn nieuwe vriendin.
=(
Toen had ik het helemaal niet meer en wilde zo snel mogelijk naar huis. Helaas ging dat ook niet, want energie om hard te fietsen heb ik niet. Alles op z'n slakkengang, en hier zit ik nu, thuis.
Weekend...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten