Vanmorgen reden de bussen nog steeds niet. Dan maar met de auto. Gelukkig heeft dat wel een voordeel: mijn gitaar kan mee. Joepie, inpakken die handel!
Op school kon je vanalles doen. Ik ging kerstkaartjes maken. Dat was wel gezellig eigenlijk, zo met z'n vijfen. Je mag ook een beetje rondlopen en andere dingen doen. Gelukkig maar, anders zit je daar zo alleen de hele dag.
Nou, even bij het begin beginnen. Ik loop weer iets te hard van stapel.
Ik kwam op school, en liep met de gitaar in mijn ene hand en mijn tas in mijn andere hand richting mijn kluisje. Kom ik een leraar tegen. Hij zegt dat hij gaat wensen dat ik een liedje voor hem ga zingen. Ik zeg dat ik het niet weet, of ik dat wel zou doen.
De dag vervolgde zich.
Uiteindelijk heb ik het dus gedaan. Zonder oefenen, op een podium voor al je leraren en vrienden. Toen voelde je je opeens even heel alleen.
Gelukkig ging het wel redelijk. Volgens mij was het wel om aan te horen. Ik was in ieder geval wel tevreden, en had een leuke ochtend gehad. Daar gaat het tenslotte om!
Ik baalde eigenlijk wel dat mevrouw W en mevrouw K er niet waren, mijn mentor en lerares Engels. (Nee, ik noem nog steeds geen namen, want dat vind ik eigenlijk niet echt netjes tegenover hen.)
Nu kunnen ze nog niet zien waar mijn passie ligt, waar mijn keuze ligt en wat mijn gevoel zegt.
Ik wil muziek ademen. Leven. Voelen. Spelen. Aanraken. Horen.
Nu hebben we vakantie. Ik ga morgen naar Berlijn op vakantie. Dat wordt echt geen succes, dat weet ik nu al. Ik zal proberen met een zoveel mogelijk positieve instelling mee te doen, maar dat gaat meestal nogal moeilijk met deze mensen hier.
Ik vroeg net hoe laat we morgen ongeveer gaan vertrekken. Snauwt mijn stiefvader me toe dat het ongeveer acht uur zal zijn. JAHOOR. Dat zeggen ze ieder jaar, en elk jaar gaan we rond half 12, als het niet later is. Meestal komt er ook zo'n erge ruzie dat we op het punt staan om niet te gaan. Soms laden we alle spullen alweer uit, tenminste, die van ons. Mijn stiefvader gaat dan alleen. Nou prima, ga maar. Ga maar weg.
Dan komt er zoveel gedoe dat we uiteindelijk rond 6 uur instappen en dan balen dat we 's nachts moeten rijden.
Ja, vakantie is echt om uit te rusten. Over het algemeen misschien, maar hier niet.
Na Kim's blog gelezen te hebben vond ik dat ik eigenlijk ook mijn goede voornemens op een rijtje moest zetten.
Als ik eerlijk ben, kan ik ze zo niet bedenken. Dat ga ik de komende week doen, in Berlijn. Misschien log ik een keertje in, dat ligt eraan of ik aan internet kan komen. Zo niet? Dan geef ik volgende week zondag mijn goede voornemens. Ik zal er goed over nadenken.
Alvast een goede vakantie toegewenst iedereen, ookal heb je het niet zo hard nodig als ik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten