Vrijdagochtend was het niet meer om te doen. Ik ben letterlijk de deur uitgerend. Mn moeder riep me achterna: het spijt me.. Alles wordt nu anders.
Ik ben in de bus gestapt, en smiddags in de trein. Ik ben naar mn vader toe gegaan.
Zaterdag ben ik naar de universiteit gegaan, waar ik met H. Geluncht heb, dus dat was wel te overleven :).
Nu zit ik dus in de trein naar huis, op weg naar world war 3.
Mijn mentor heeft zich alweer ziekgemeld voor de hele week.. Nu beginnen we ons echt zorgen te maken.. Ze komt toch wel terug!?
Ik heb een vervangende mentor geregeld, er moet toch vanalles besproken en geregeld worden.
Nou,, tis druk en koud in de trein..
.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten